یکشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۰:۰۷

مخترع جوان دانشگاه علوم پزشکی گناباد مطرح کرد؛

خیلی‌ها با کمترین تلاش، بیشترین نتیجه را می‌خواهند

محمدرضا مجیدی - گناباد

مخترع جوان و دانشجوی ترم هشت رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گناباد با بیان اینکه خیلی‌ها با انجام کمترین تلاش، بیشترین نتیجه را می‌خواهند، گفت: عدم صبوری و بی حوصلگی و همچنین عدم پافشاری روی پرورش استعدادها و نبود تمرکز و وقت کافی در حیطه مورد علاقه‌شان باعث شده که آنها به دنبال کارهای زود بازده بروند.

"محمدرضا مجیدی" در گفت‌وگو با مفدا – گناباد، اظهار کرد: تاکنون چندین مدال کشوری نظیر المپیاد دانش‌آموزی و بین‌المللی شامل مدال برنز «جشنواره بین‌المللی اختراعات و نوآوری سیلیکون ولی امریکا»، مدال نقره «المپیاد بین‌المللی مخترعین سئول کره جنوبی» و مدال طلا و گرند پرایز «جشنواره اختراعات ژنو سوئیس» را به دست آورده‌ام.

عضو فدراسیون بین‌المللی مخترعین با بیان اینکه اختراعات من، یک سلسله اختراعات در حوزه حفاظت پرتو بود که تقریبا دو سال به طول انجامید، افزود: من از زمان دانش‌آموزی که در المپیاد شرکت کرده بودم اطلاعاتی را در حوزه نانو به صورت تئوریک و نیز مقدمات آزمایشگاهی پیش رفته بودم ولی با ورود به دانشگاه هم خوشبختانه زیر نظر استادی که آشنایی و فعالیت در این حوزه داشتند فعالیت پژوهشی خود را بصورت عملی شروع کردم.

مجیدی ادامه داد: ایده تجهیزات حفاظت پرتو از کلاس‌های فیزیک پزشکی دکتر منتظر ابدی به ذهنم رسید و طی ترم اول، اطلاعات لازم را جمع‌آوری کرده و در همان ترم، طرح در دانشگاه به تصویب رسید و در ترم دو نیز پروسه کار عملی آن آغاز شد.

وی المپیاد دانش‌آموزی نانو تکنولوژی را نقطه عطف کارهای پژوهشی خود دانست و اضافه کرد: وقتی وارد فضای دوره المپیاد شدم، به کل شیوه تفکرم عوض شد؛ کانون برگزیدگان نانو، شامل تمامی برگزیدگان المپیاد و یا جشنواره نانو بوده است؛ این کانون یک کانون پویا و فعالی بوده که ارتباط داشتن با چنین مجموعه‌ای، به خودی خود نیرو محرکه ای برایم بود که مسیری را که می‌خواهم پیش بگیرم؛ قبل‌ترهم گفته‌ام که باارزش ترین دستاوردم را مدال المپیاد نانو می‌دانم که مرا در این مسیر قرار داد و لذا هر مدال و موفقیتی که کسب می‌کنم را مدیون همین المپیاد دانش آموزی می‌دانم.

مجیدی تصریح کرد: در کنار درس خواندن یک سری تفریحات مثل موسیقی و ورزش و رمان خوندن داشتم که در این سال‌های اخیر کمرنگ‌تر شده، و به عنوان مثال رمان خواندن تبدیل به کتاب‌های علمی خارج رشته‌ام شده است.

این دانشجوی ترم هشت رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی گناباد خطاب به سایر دانشجویان نیز گفت: هیچ کاری را ناتمام باقی نگذارید و هر چیزی را که شروع می‌کنید‌ روی آن پافشاری کرده و تا انتها پیش بروید؛ هر چند از نظر خودتان کار کوچک و کم‌اهمیتی باشد، چراکه قدم‌های کوچک کارهای بزرگ را می‌سازند.

وی اذعان کرد: ممکن است در مسیر یک ثبت اختراع، بارها شکست بخورید و باید نمونه‌های مختلفی را بسازید و تست کنید تا به نتیجه مطلوب برسید؛ اگر بخواهید وسط کار جا بزنید قطعا بازنده می‌شوید.

عضو انجمن بین المللی تیزهوشان منسا، خاطرنشان کرد: در مقالات اگر نتیجه‌ای خلاف ایده‌ها و فرضیات داشته باشید باز هم می‌شود آن را ثبت کرد و مانعی برایش نیست، اما در حوزه اختراعات، کاربرد و کارایی مهم بوده و تا به حد استانداردش نرسد، عملا ثبت کردنش بی‌فایده است.

مجیدی در پاسخ به این سؤال که چرا برخی دانشجویان به اندازه کافی از استعداد و خلاقیت‌هایشان استفاده نمی‌کنند؟ ابراز کرد: اول اینکه چون مسیر برایشان مشخص نیست، یعنی نمی‌دانند باید از کجا شروع کنند و چگونه ادامه دهند؛ آنها از تغییر می‌ترسند و ترجیح می‌دهند شروع نکنند و از حاشیه امن خود خارج نشوند.

مخترع جوان دانشگاه علوم پزشکی گناباد با اشاره به اینکه محیط اطراف روی فرد بسیار تأثیرگزار بوده، بیان کرد: وقتی در یک جامعه‌ای باشید که سطحتان را بالاتر از بقیه ببینید، هیچ‌گاه سعی نمی‌کنید که بالاتر بروید و پیشرفت کنید؛ اما وقتی واقع‌بینانه به خودتان نگاه کنید، می‌بینید هر چقدر هم که جلوتر بروید هنوز خیلی افراد هستند که از شما جلوتر هستند و همین نیروی محرکه ای برای پیشرفت می‌شود.

خبرنگار: رضوانه عطاردی

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.